تبلیغات
دل نوشته های نیایش
دل نوشته های نیایش
تو را از تو ربوده اند ، و این تنهایی ژرف است ...!




خدا می‌ خواست تا تقدیر عالم این چنین باشد

کسی که صاحب عرش است ، مهمان زمین باشد



خدا در ساق عرش خویش جایی را برایش ساخت



که حتی ماورای دیده‌ ی روح الامین باشد

 

 خدا می‌ خواست از رخساره‌ ی خود پرده بردارد



خدا می‌ خواست تا دست خودش در آستین باشد



علیٌ حُبّه جُنَّه ، قسیم النار و الجَنَّه



خدا می‌ خواست آن باشد ، خدا می‌ خواست این باشد 



علی را قبل از آدم آفرید و در شب معراج

 

به پیغمبر نشانش داد تا حق الیقین باشد 



به جز نام علی در پهنه ی تاریخ نامی نیست



که بر انگشتر پیغمبران نقش نگین باشد 



به جز او نیست دستاویز محکم در دل طوفان


به جز او نیست وقتی صحبت از حبل المتین باشد



مرا تا خطبه‌ های بی‌ الف راهی کن و بگذار

 

که بعد از خطبه ی بی‌ نقطه‌ ی تو نقطه چین باشد



مرا در بیت بیت شعرهایم دستگیری کن



غزل‌ های تو بی‌ اندازه باید دلنشین باشد


 

غزل لطف خداوند است اهل دل خبر دارند



غزل خوب است در وصف امیرالمؤمنین باشد




" احمد علوی "




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395 توسط نیایش